اخبار محرمانه - رها/ پیمان قاسمخانی نقش ویژهای در شکلگیری مسیری که سینما و تلویزیون ایران تا به اینجای کار پیموده است، دارد. او به طور موازی از دهه هفتاد و هشتاد به بعد در مدیوم سینما و سریالهای تلویزیونی فعالیت خود را آغاز و به آن ادامه داد. قاسمخانی در هردو مسیر موفق و مورد توجه مخاطبان عرصه تصویر قرار گرفت. علت این استقبال در دو مورد قابل تامل و بررسی است. یک؛ به کارگیری سوژهها و ایدههای اولیه بدیع و خلاق. دو؛ پرداخت با حوصله، موشکافانه و دقیق به سوژهها.
محراب توکلی؛ رها، اگر آثار پیمان قاسمخانی را بهعنوان یک فیلمنامهنویس از نقطه آغاز تا همین فیلم «قایقسواری در تهران» مرور کنیم، میتوانیم نگاه دقیقتری به این دو نکته داشتیم. قاسمخانی با «من زمین را دوست دارم» محصول سال ۱۳۷۲ در سینما کار فیلمنامهنویسی آغاز کرد. او یک سال بعد، فیلمنامه «بوی خوش زندگی» اثر ابوالحسن داوودی را بازنویسی کرد و در سال ۱۳۷۴ اولین بار مقابل دوربین حاضر شد و در فیلم «عاشقانه» به کارگردانی علیرضا داوودنژاد نقشآفرینی کرد. سپس با نویسندگی سریال «خانه سبز» در سال ۱۳۷۵ جایگاه خود را بهعنوان یک فیلمنامهنویس تثبیت کرد. تا اینکه برای نخستینبار با رسول صدرعاملی در نوشتن فیلمنامه «دختری با کفشهای کتانی» در سال ۱۳۷۷ همکاری کرد. قاسمخانی در ادامه فعالیت خود را محدود به نوشتن کرد و تا فیلم سینمایی «سنپطرزبورگ» به کارگردانی بهروز افخمی و نویسندگی خودش دیگر مقابل دوربین دیده نشد. در این میان او توانست برای فیلمنامه فیلم سینمایی «مارمولک» موفق دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه از بیستودومین جشنواره فیلم فجر شود.
به شخصیتت اعتماد کن!
پیمان قاسمخانی بعد از سالها با «سنپطرزبورگ» به عرصه بازیگری برگشت. این امر یک دلیل مهم داشت. آن هم اعتمادش به شخصیت و متنی که برای آن نوشته، بود. اکنون ما به خوبی میتوانیم ثمره این اعتماد را در دیالوگها و تیکهکلامهای کالت او در فضای مجازی ببینیم. حال برای باری دیگر این مهم رخ داده است. پیمان بعد از تجربه ماندگاری که در «ورود آقایان ممنوع» با رامبد جوان داشت، رفتهرفته خودش به کارگردانی روی آورد و با «خوب، بد، جلف» اولین فیلماش را کارگردانی کرد. در ادامه دهه نود فعالیتهای او بیشتر به سمتی بازی در فیلمهای سینمایی رفت تا نوشتن فیلمنامه. تا اینکه با «قایقسواری در تهران» باری دیگر به این مدیوم بازگشت.
بازار ![]()
برای خودت نقش بنویس!
«قایقسواری در تهران» ساخته رسول صدرعاملی چند ویژه کنجکاویبرانگیز دارد. نخست؛ پیمان بعد از مدتها آنقدر به نقش و متنی که برای آن نوشته اعتماد دارد، که در آن بازی کرده. دو؛ بعد از قریب به ۳۰ سال پیمان قاسمخانی و رسول صدرعاملی با یکدیگر همکاری کردهاند. سه؛ پیمان برای نقش کنار خود یک زن را خلق کرده است و زنی که قرار است سحر دولتشاهی آن را بازی کند و مخاطبان سینما برای تماشای این زوج آن هم در فیلم رسول صدرعاملی نه تنها منتظر بلکه حتی بیقرار هستند! چهار؛ پیمان به سراغ یک فضا و حال و هوای غیرکمدی رفته. تجربهای که پیشتر در کارنامهاش آن را کسب کرده است.
در جهان غیرکمدیها
پیمان قاسمخانی نشان داده است که مرد فیلمنامه است. نه تنها یک طنزنویس ماهر. او این امر را نه تنها با «مارمولک» یا «مکس» بلکه با فیلمهای غیرکمدی همچون «دختری با کفشهای کتانی» و «نقاب» نیز نشان داده است. البته «طبقه حساس» نیز میتواند با اغماض در این لیست قرار بگیرد. اکنون «قایقسواری در تهران» نیز میتواند یکی دیگر از آثار پیمان باشد که ژانر اصلی آن کمدی نیست. فیلمی که در هشتمین روز از جشنواره فجر۴۴ به نمایش در خواهد آمد.