اخبار محرمانه - ایسنا /همسر بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی پس از متهم شدن به اختلاس پول حاصل از بازپرداختهای مربوط به بطریهای خالی نوشیدنی که در داخل اقامتگاه نخست وزیر مصرف شده بود، خود را در مرکز یکی از عجیبترین و جنجالیترین پروندههای رژیم صهیونیستی یافته است.
پرونده اتهام ساره نتانیاهو، همسر نخستوزیر رژیم صهیونیستی به اختلاس درآمد حاصل از بازپرداختهای بطریهای خالی نوشیدنی شاید در نگاه اول کوچک به نظر میرسید اما پس از آنکه برخی کارمندان سابق، حسابرس کل و دادستانی این رژیم به این ماجرا ورود کردند و طرح پرسشهایی درباره پول مالیاتدهندگان و نحوه مدیریت درآمد حاصل از اقلام خریداری شده از بودجه دولت، اکنون به یک رسوایی رسانهای و سیاسی برای او تبدیل شد.
داستان بطریهایی که ساره نتانیاهو را رها نمیکنند، از کجا شروع شد؟
این پرونده به سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ زمانی که بنیامین نتانیاهو نخستوزیر رژیم صهیونیستی بود، برمیگردد.
در ژانویه ۲۰۱۵، روزنامه عبری هاآرتص این پرونده را با افشای اطلاعاتی بر اساس اظهارات منی نفتالی مدیر سابق اقامتگاه نخستوزیر که ساره نتانیاهو را به اختلاس وجوه حاصل از بازگرداندن بطریهای خالی نوشیدنی به فروشگاهها و مراکز بازیافت متهم میکرد، رسانهای کرد.
طبق روایت نفتالی، بطریهای مصرفشده در داخل اقامتگاه، توسط کارمندان جمعآوری و برای دریافت ارزش بیمه بازپرداختشده بازگردانده شدند اما این پول به خزانه دولت برنگشت، بلکه طبق گفته او، به ساره نتانیاهو رسید.
این ارقام نیز کم نبودند، در حالی که خانواده نتانیاهو پیش از این ۴۰۰۰ شکِل را در سال ۲۰۱۳ به دفتر نخستوزیر بازگردانده بودند، نفتالی ارزش وجوه جمعآوریشده را حدود ۲۴ هزار شکِل در طول چهار سال تخمین زد.
طبق ارزیابیهای نفتالی، بطریها تقریبا هر ۲ هفته یک بار برگردانده میشدند و هر بار تا ۲۵۰ شکِل برمیگشت و همین باعث شد او گمان کند مبلغ برگردانده شده توسط خانواده، منعکس کننده ارزش واقعی بطریهای برگردانده شده نیست.
بطریهای مشروب و شامپاین وارد خط بحران شدند
جزئیات منتشر شده توسط مطبوعات عبری به بازگرداندن بطریها محدود نشد و روزنامه تایمز اسرائیل به نقل از نفتالی نوشت که بطریهای مشروب و شامپاین از طریق آسانسور برای کارگران ارسال شده و ساره نتانیاهو ورود آنها را زیر نظر داشته و به دلیل بوی نامطبوع، درخواست کرده است که آنها با ماشین دیگری به مراکز بازیافت منتقل شوند.
همچنین طبق این روایت، ترجیح داده شده به جای بطریهای بزرگ که امکان بازپرداخت همان مبلغ را ندارند، بطریهای کوچک آب معدنی که میتوان مبلغ بیمه آنها را پس گرفت، خریداری شوند.
به این شکل بطریهایی که از محل اقامت نخستوزیر بیرون آمدند، به محور اصلی اتهاماتی در مورد نحوه مدیریت خریدها و هزینههای رسمی تبدیل شدند.
تنها ۴۰۰۰ شکِل در مقابل ۲۴ هزار شکِل.. بقیه پول کجا رفت؟
این اختلاف، اصل ماجرا بود، مدیر سابق اقامتگاه نخستوزیر از مبالغی حدود ۲۴ هزار شکِل صحبت میکرد اما دفتر نخستوزیر اعلام کرد که این خانواده در ماه مه ۲۰۱۳، ۴۰۰۰ شکِل را برگردانده است و این مبلغ با تخمین حسابدار دفتر از ارزش بطریهای برگردانده شده، مطابقت دارد.
به این ترتیب اختلاف بر سر ارزش وجوه معوقه، نهادی که آنها را دریافت کرده و اینکه آیا برای مقاصد شخصی استفاده شدهاند یا به صندوق هزینههای خرد دفتر مرکزی واریز شدهاند، شکل گرفت.
از بطریها تا حسابرس دولتی، پرونده به نهادهای رسمی میرسد
این موضوع به صفحات روزنامههای عبری محدود نماند، بلکه به نهادهای نظارتی و تحقیقاتی نیز کشیده شد.
یوسف شاپیرا حسابرس کل رژیم صهیونیستی پس از دریافت اطلاعات از کارمندان سابق محل اقامت نخست وزیر، از این موضوع مطلع شد. همچنین بین دفتر او و دفتر مشاور حقوقی دولت در مورد اینکه چه کسی مسؤول پیگیری این پرونده است، اختلاف نظری ایجاد شد.
در فوریه ۲۰۱۵ دیوان محاسبات کشور گزارش مفصلی در مورد هزینههای اقامتگاههای نخستوزیر منتشر کرد و به تعدادی از مسائل مربوط به هزینهها و تخلفات اداری ادعایی از جمله ماجرای بطریهای نوشیدنی پرداخت.
نتانیاهو ضمن دفاع از همسرش، رسانهها را به حمله به او متهم کرد
با تشدید جنجالها، بنیامین نتانیاهو در دفاع از همسرش برخاست و با رد اتهامات، به رسانههای اسرائیلی حمله کرد. او ادعا کرد که گزارشهای مربوط به ساره بخشی از کمپینی است که به ویژه با نزدیک شدن به انتخابات اسرائیل در مارس ۲۰۱۵، او و جایگاه سیاسیاش را هدف قرار میدهد.
این موضوع به نوبه خود، سوژه تمسخر و انتقاد رسانههای اسرائیلی شد و حتی به آن لقب «گیت بطری» (اشاره به رسوایی بطریها) داده شد.
پرونده بطریها چطور تمام شد؟
با وجود سر و صدایی که این پرونده ایجاد کرد، تحقیقات منجر به محکومیت کیفری ساره نتانیاهو در این زمینه نشد.
طبق گزارشی که در ژوئن ۲۰۱۸ توسط وبگاه عبری «واینت» منتشر شد، مقامات مربوطه به این نتیجه رسیدند که روایتهای مختلفی در مورد سرنوشت پول حاصل از بازپرداخت بطریها وجود دارد و در حالی که برخی اتهامات حاکی از آن است که این پول به ساره نتانیاهو رسیده است، طبق روایت دیگری، این پول برای هزینههای جزئی اقامتگاه رسمی استفاده شده است.
همچنین در این گزارش آمده است که خانواده نتانیاهو در ژوئن ۲۰۱۳، ۴۰۰۰ شکِل را بازگرداندهاند و حسابدار دفتر نخستوزیر آن را با برآورد خود از مبلغ بازپرداختشده سازگار دانست و همینطور شواهد کافی برای توجیه ادامه روند دادرسی کیفری در این زمینه وجود ندارد.
به این شکل ماجرای بطریها بدون محکومیت کیفری پایان یافت اما بطریهای خالی به مسالهای سیاسی و رسانهای در اراضی اشغالی بسیار فراتر از ارزش مالی آنها تبدیل شد و یکی از عجیبترین داستانهای تاریخ جنجالهای مربوط به هزینههای خانواده نتانیاهو را بر جای گذاشت.