پایگاه خبری تحلیلی اخبار محرمانه

آخرين مطالب

سرمقاله شرق/ انشعاب در اصلاح‌طلبان الزامی است؟ مقاله

سرمقاله شرق/ انشعاب در اصلاح‌طلبان الزامی است؟
  بزرگنمايي:

اخبار محرمانه -
سرمقاله شرق/ انشعاب در اصلاح‌طلبان الزامی است؟
٢٢
٠
شرق / « انشعاب در اصلاح‌طلبان الزامی است؟ » عنوان سرمقاله سردبیر روزنامه شرق به قلم احمد غلامی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
شاید برخی از طیف‌های اصلاح‌طلب از جمله کارگزاران پی برده باشند که برای ماندگاری باید رویکرد تازه‌ای را در پیش بگیرند. آنان با درکی که از میزان رأی و جایگاه سیاسی خود دارند، تلاش می‌کنند با چهره‌ها و جریان‌های محافظه‌کار، اتحاد و ائتلافی برقرار کنند تا به قدرتی برسند که لازمه تحقق ایده‌هایشان است. این طیف نخست تکنسین‌های قدرت هستند و هر دولتی روی کار بیاید، می‌توانند با حفظ جایگاه خود، این نقش را ایفا کنند. خط افتراق آنان با بخش دیگرِ اصلاح‌طلبان از همین‌جا آشکار می‌شود. طیف دوم اصلاح‌طلبان خصیصه‌ای تئوریک دارند و استراتژی آنان برمبنای توسعه سیاسی و دموکراسی استوار است. این استراتژی، مرزهای مشخصی دارد که اصلاح‌طلبان نمی‌توانند از آن بگذرند. همزیستی مسالمت‌آمیز را می‌پذیرند، اما نمی‌توانند اتحاد و ائتلاف با کسانی را بپذیرند که اولویت‌شان توسعه سیاسی و دموکراسی نیست؛ گیرم در مقاطعی در باور به این استراتژی و عمل به آن دچار اوج و حضیض شده باشند. با این دوگانه‌سازی بین اصلاح‌طلبان با تسامح می‌توان گفت وضعیت این دو طیف بعد از حوادث دی 96 با یکدیگر تفاوتی بنیادی پیدا کرده است. طیف دوم اصلاح‌طلبان بیش از گذشته باید پاسخ‌گوی مردم باشند و خود را با تغییرات چشمگیری که در جامعه رخ داده است، هم‌زمان کنند. طیف نخست چندان دغدغه این کار را ندارد. آنان اگر با اتحاد و ائتلاف تازه به قدرت برسند، می‌توانند ایده‌های خود را حتی بهتر از زمانی که با اصلاح‌طلبان طیف دوم بوده‌اند، عملیاتی کنند. نباید نادیده‌ انگاشت که اصول و باورهای اصلاح‌طلبان طیف دوم محدودیت‌هایی جدی برای طیف نخست به وجود می‌آورد. آنان ترجیح می‌دهند اگر قرار است با برادر بزرگ‌تری ائتلاف کنند که جایگاه ویژه‌ای در قدرت داشته باشد؛ چهره‌ای همچون هاشمی‌رفسنجانی در گذشته و اکنون هم علی لاریجانی باشد. انتخاب علی لاریجانی برای جایگزینی هاشمی‌رفسنجانی از سر ناچاری نیست، بلکه ماحصل مواضع مشترکی است که بین آنان در اداره امور جامعه وجود دارد. علی لاریجانی نیز در نوع خود تکنسین قدرت است و حتی در مرتبه‌ بالاتری از چهره‌هایی همچون کرباسچی است و مهم‌تر از همه، علی لاریجانی واجد آن ویژگی است که برخی اعضای کارگزاران و برخی اصلاح‌طلبان دیگر همواره به‌دنبالش بوده‌‌اند؛ چهره‌ای معقول و موجه در نظام که از کاریزمای قابل قبول در مواجهه با نهاده‌های رسمی برخوردار است. اگر در انتخابات آینده این طیف نخست‌ به حمایت از علی لاریجانی بپردازند، نباید این حمایت را به پای فرصت‌طلبی‌شان گذاشت و سرزنش‌شان کرد؛ آنان به خاستگاه خویش بازگشته‌اند. همان‌طور که نمی‌شود علی لاریجانی را در این معنا یعنی اصلاح جامعه از بالا، اصلاح‌طلب ندانست. دولت روحانی این باور را در طیف نخست تقویت کرده که باید به فکر راه دیگری باشند؛ راه سومی به نام نومحافظه‌کاری که جریانی جدی است و حامیانی در دولت روحانی دارد و همین‌طور حامیانی در بین اصولگرایان و حتی در میان اصلاح‌طلبان. شاید این فرصت مغتنمی باشد برای اینکه طیف نخست که به‌عنوان حزب فراگیر نومحافظه‌کاری ظهور کنند. اگرچه دولت روحانی با توان اصلاح‌طلبان روی کار آمد، باید اعتراف کرد حلقه حامیان روحانی بیش از آنکه به اصلاح‌طلبان طیف دوم نزدیک باشند به طیف نخست نزدیک‌ترند. با این رویکرد، مواجهه کرباسچی با اصلاح‌طلبان بر سر ماجرای محمدعلی نجفی بیش از آنکه جنبه شخصی و اخلاقی داشته باشد، از اختلاف استراتژیکی پرده برمی‌دارد و آن اینکه برادر بزرگ‌تر فقط در مواردی که لازم بداند گوش شنوا دارد. در مواجهه کرباسچی و میردامادی، مسائل اخلاقی را باید کنار گذاشت.
این مواجهه شاید از بغض فروخورده طیف نخست در این چند سال اخیر باشد که نابهنگام‌ ترکیده است و خبر از آغاز فصل سرد می‌دهد. با جدایی دو طیف اصلاح‌طلبان از یکدیگر، با دو جریان بزرگ اصلاح‌طلبی روبه‌رو خواهیم شد؛ جناح «نومحافظه‌کار» و «اصلاح‌طلبان». با این انشعاب، اصلاح‌طلبان به خصیصه‌ بارز خود یعنی باور به توسعه سیاسی و دموکراسی بازخواهند گشت. طیف نخست به اصول بنیادین خود یعنی مشارکت در مهندسیِ قدرت نزدیک‌تر خواهد شد. اصولگرایان هم به جایگاه واقعی خود بازمی‌گردند؛ جریانی معتقد به باورهای سنتی که ملاک درستی یا نادرستی کارهایشان مردم نیستند. با این آرایش تازه در عرصه سیاست داخلی، سیاستی دیگر خلق خواهد شد؛ سیاستی که شاید وضعیت رخوتناک کنونی را تغییر بدهد. به‌ تعبیر اسپینوزا، «هر اجتماعی برای حراست از بودن خود تلاش می‌کند. هیچ سیستمی به میل خود ساختارهایش را تغییر نمی‌دهد. با این همه، هیچ سیستمی نیز تا به امروز، نه‌تنها برای حفظ خود که برای ناممکن‌گرداندن هرگونه تغییری در اعماق، این همه سرمایه گسیل نکرده است. به هر تقدیر، تغییر اصل زندگی و قانون این سیستم است». آیا اصلاح‌طلبان برای حفظ وضعیت موجود خودشان که چنگی هم به دل نمی‌زند، از انشعاب پرهیز می‌کنند و همچنان در اتحاد و ائتلاف پایداری نشان می‌دهند؟ سؤال اساسی این است نتیجه این اتحاد و ائتلاف با طیف‌های ناهمگون چه خواهد بود؟


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

رفتن استراماچونی؛ نمونه‌ای از مدیریت فشل دولتی

بودجه سال آینده 6 حفره دارد

مجلس یازدهم چه شکلی است؟

غایبان مجلس یازدهم؛ بازنشستگی یا آماده شدن برای ریاست جمهوری؟

شوق خدمت یا حرص قدرت؟

دردسرهای یک بیانیه

سرمقاله آرمان ملّی/ انتخابات و سهمیه‌بندی مجلس

سرمقاله خراسان/ معمای ارزی که تغییرنمی کند

سرمقاله کیهان/ سراب توافق

سرمقاله وطن امروز/ مجلس دهم؛ ضعیف‌ترین مجلس پس از انقلاب

سرمقاله رسالت/ مهار دولت، اولویت اول

سرمقاله شرق/ تعلیق «مکانیسم ماشه»

سرمقاله اعتماد/ رونق انتخابات نیاز کشور

سرمقاله ایران/ در آداب آزادی‎های گروهی

سرمقاله دنیای اقتصاد/ لحظه آخر

سرمقاله جمهوری اسلامی/ مبارزه با آفات و حفاظت از نظام

سرمقاله ایران/ ویترین فرهنگ ایران

سرمقاله دنیای اقتصاد/ ریشه پنهان اعتراضات

سرمقاله آرمان ملّی/ اهمیت «زمان» برای دیپلماسی ایران

سرمقاله سیاست روز/ آدرس غلط نباید داد

سرمقاله خراسان/ در منطقه چه خبر است؟

سرمقاله وطن امروز/ تشکیل ائتلاف جدید برای تعیین نخست‌وزیر عراق

سرمقاله رسالت/ دارند از سرمایه می‌خورند!

سرمقاله شرق/ قصه تکراری آلودگی هوای کلان‌شهرها

بی‌تفاوتی نمایندگان نسبت به روز مجلس

سرمقاله خراسان/ نگذارید پیکر نحیف آموزش و پرورش بمیرد!

سرمقاله کیهان/ عیارسنجی سیاستمداران در متن یک اغتشاش پیچیده

سرمقاله وطن امروز/ نوکیسگی و هشدار سقوط اجتماعی

سرمقاله رسالت/ زباله‌گرد و آشغال!

سرمقاله شرق/ آخرین هفته آبان و فیل و اتاق تاریک

سرمقاله اعتماد/ نگر تا حلقه اقبال ناممکن نجنبانی

سرمقاله ایران/ معافیت‌های مالیاتی، پیام به اهالی فرهنگ

سرمقاله دنیای اقتصاد/ نادانسته‌های برنامه‌ریزی

سرمقاله سیاست روز/ قانون حل مشکلات زندگی مردم!؟

سرمقاله آفرینش/ بی خبری های آزار دهنده برای جامعه

این بمب ساعتی را جدی بگیرید

زندگی در سایه ترس

چالش‌زایی جدید وزارت کشور برای رئیس‌جمهور

رنج‌ ناتمام کودک‌همسری

دو روی رونق بورس

پاسکاری فاطمی و پاستور

عراق پس از استعفای نخست وزیر

مسخ مجلس؛ دور شدن مجلس از "رأس امور"

قبل از روز واقعه؛ نگاهی به اعتراضات عراق

نورافکن بر اعتراض‌های بنزینی

زمانی برای تجدید نظر

دود اعتراضات عراق در چشم تجارت

تضعیف نهاد انتخابی با وعده‌های برزمین‌مانده

شکاف در ائتلاف اصولگرایان از قم آغاز شد

سرمقاله خراسان/ عراق به کدام سو می رود؟